เศร้าใจ หนักใจ เสียใจ

posted on 19 Sep 2011 23:26 by treesky
เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้น ที่โต๊ะอ่านหนังสือ
 
ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มองไปที่หน้าจอ "แม่"
 
การสนทนากันในช่วงแรกเป็นเรื่่องทั่วๆไป
 
จนกระทั่งแม่พูดถึงเรื่องพ่อ
 
"นี่เรื่องที่เขาขับรถมาชนรถเรานะไม่เป็นไรแล้วนะ
 
พ่อก็ไปเคลียร์กับตำรวจแล้วรอก็แต่ให้คนที่
 
เขาเจ็บอาการดีขึน แล้วก็ค่อยว่ากันต่อ"
 
ฉันก็ไ้ด้แต่ปลอบใจไปว่า
 
"อืม แม่ก็ใจเย็นๆแล้วกันเดี๋ยวเรื่องก็คงผ่านไปค่อยๆแก้ปัญหา"
 
แล้วแม่ก็พูดถึงเรื่องของน้อง
 
"บีสน้องโดนน้าว่าอีกแล้วนะ เขาโกรธแม่แล้วเขาก็เอาไปลงที่น้อง"
 
"แม่กลัวว่าน้องจะกดดันแล้วกลายเป็นเด็กเก็บกด"
 
ฉันเงียบ  ก่อนจะตอบไปว่า
 
"แล้วเราจะแก้ปัญหายังไงหนูก็ไม่อยากให้น้องไปอยู่กับน้าเหมือนกัน"
 
"เพราะน้องต้องรองรับอารมณ์น้า เขาโกรธใครเขาก็ไปว่าน้อง"
 
"ขนาดหนูไปอยู่ด้วยแค่แป๊บเดียวเขาก็ยังหาเรื่องว่าเราเสียๆหายๆ"
 
แม่เงียบไปซักพัก
 
"งั้นปิดเทอมนี้เราลองมาคุยกันดูไหมว่าจะเอายังไงกับน้องดี"
 
"แม่สงสารน้องไม่อยากให้โดนเขาว่า แต่ด้วยภาระแม่กับพ่อก็อยู่บ้านไม่ได้"
 
"แล้วบีสก็เรียนที่ต่างจังหวัดทางเข้าบ้านเรามันก็เปลี่ยว แม่เป็นห่วงไปหมด"
 
ฉันคิดตามสิ่งที่แม่พูดก่อนจะตอบกลับไปว่า
 
"อืมจ้าแม่ ยังไงรอหนูสอบเสร็จปิดเทอมก็คงพร้อมกับน้อง"
 
"แล้วเราค่อยปรึกษากันอีกทีว่าจะเอายังไง"
 
ก่อนจะวางสายแม่บอกกับฉัน
 
"บีสโทรไปคุยกับน้องบ้างนะ ให้กำลังใจน้องหน่อยแม่ไม่อยากให้น้องเครียด"
 
"เอ้อแล้วเวลาคุยเอาเป็นตอน 7.00-8.00 น.นะ"
 
"เพราะถ้าคุยที่บ้านเขาน้องมันพูดไม่ได้เขาจะด่าตลอด"
 
ฉันรับปากแม่ก่อนวางสายพร้อมหันไปตั้งนาฬิกาที่โทรศัพท์
 
ฉันนั่งร้องให้เพราะสงสารน้องและเห็นใจแม่
 
ในฐานะที่ฉันเป็นคนกลางเป็นพี่และเป็นลูก
 
ฉํนไม่สามารถทำอะไรได้เลย ฉันทั้งเจ็บใจที่ตัวเอง
 
เกิดมาช้าเิิกินไปฉันน่าจะเกิดมาเร็วกว่านี้เร็วพอที่จะดูแล
 
คนในครอบครัวให้สบายในตอนนี้ได้ซักที
 
แต่สิ่งที่ฉันทำได้กลับเป็นแค่ "การร้องให้"และการ"พูดคำปลอบใจ"
 
เพื่อให้คนที่ฉันรักสบายใจเท่านั้น
 
พ่อ แม่ บ๋อม รออีกหน่อยนะอีกไม่นานหรอก
 
พี่จะตั้งใจเรียนจะทำตัวเองให้ดีไม่เกเร
 
แล้ววันนั้นเราจะได้อยู่พร้อมหน้าแล้วพ่อกับแม่จะไม่ต้องเหนื่อยอีกเแเล้ว
 
ปล.ขอโทษทีนะคะ่เอนทรี่นี้อาจยาวแล้วก็ดูงง งง แต่ช่วงนี้จขบ.มีปัญหากับชีวิตค่อนข้างมาก อาจจะไม่ได้อับเดทบล็อกเท่าที่ควรยังไงก้ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ล่วงหน้านะค่ะ
 
 

Comment

Comment:

Tweet

สู้ๆ น่ะค่ะ พี่เคยเป็นมากกว่าน้องหลายเท่านัก
ยังผ่านมาได้ ทุกปัญหา เราค่อยๆ แก้
แล้วจะผ่านไปด้วยดี
เพียงแต่ว่า ก่อนที่จะผ่าน บางครั้งมันก็เจอขวากหนามบ้างเท่านั้นเอง confused smile confused smile

ความทุกข์ สักวันจะทำให้เราเข้มแข็ง
เป็นแรงผลัก ให้เราสู่จุดหมายที่ดีน่ะค่ะ
พี่คนนี้ขอเป็นแรงใจค่ะ confused smile

#4 By dowrun happy on 2011-09-22 10:33

ปัญหาทุกอย่างเราสามารถแก้ไขได้
ขอให้เธอมุ่งมั่นและอดทน

เจ้าของบล็อกน่ารักมากเลย
สู้ๆนะครับ ยังมีคนในครอบครัวที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอ
big smile
เท่าที่ผมอ่านผมอาจจะไม่เข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมดมากนัก
แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจนะครับ ขอให้ผ่านพ้นปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่ให้ได้ และ ก็ขอให้มีความเชื่อมั่นในตัวเองนะครับว่าจะต้องทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้ได้

อย่าลืมว่าเราไม่จำเป็นที่จะต้องโตเป็นผู้ใหญ่เสมอหรอกครับ ถึงจะมีความสามารถในการดูแลตัวเองและคนที่เรารักได้ เราเป็นเด็กเราก็ทำได้นะครับ ลองดูสิผู้ใหญ่หลายคนโตมากมายแล้วยังดูแลตัวเองและครอบครัวไม่ได้เลย มันไม่ได้อยู่ทีอายุอย่างเดียวหรอกครับ อยู่ที่ความตั้งใจด้วย big smile
สู้ๆๆนะค่ะ
ทุกคนก็มีปัญญา
อยู่ที่เราจะใช้เวลาหมดไปเพื่ออะไรเท่านั้น
ขอให้เจอกับสิ่งที่ดีในอนาคตนะค่ะ
อดทนไว้ ไม่นานหรอกbig smile

#1 By Ying_orn_lunlar on 2011-09-20 00:17